Indykpol

Dziecko często nie je, bo rzeczywiście nie jest głodne. Niektórym mamom, a zwłaszcza babciom, wydaje się, że maluch powinien jeść prawie co godzinę. Może nie duży talerz zupy, ale chociaż jabłuszko albo herbatniczek. Brzuszek dziecka to nie worek bez dna, dajmy mu się opróżnić. Nie zachęcajmy dziecka do podjadania między posiłkami! To nawyk prowadzący w prosty sposób do nadwagi i otyłości. Ogranicz przekąski.

Pamiętaj, że soki owocowe są słodkie i bardzo sycące. Jeżeli dziecko wypije kilka kubków dziennie, to nie ma prawa mieć apetytu. Naucz malucha pić wodę mineralną, dobraną do wieku dziecka.

Maluch lubi uregulowany tryb życia. Podobnie jego układ pokarmowy, przyzwyczaja się do regularności i pracuje w określonym rytmie. Jest szansa, że kiedy się przyzwyczai do stałych pór posiłków, to usłyszysz „mamo, jeść!” .

            Trzy główne posiłki w ciągu dnia to śniadanie, obiad, kolacja. Jeżeli na II śniadanie zamiast solidnej kanapki dasz dziecku owoc, to bardziej zgłodnieje do obiadu.

            Nie znaczy to oczywiście, że masz cały czas stać przy kuchni i szykować to, co się właśnie zamarzy twojemu niejadkowi (dom to nie restauracja), ale zapytaj, czy na obiad woli ryż, czy makaron. Każdy lubi decydować.

            To wymaga trochę więcej pracy, ale może zabawny, ciekawy wygląd dania i żywe kolory zainteresują malucha na tyle, że spróbuje coś z zawartości talerza. Ja swojemu niejadkowi, który absolutnie odmawiał jedzenia jakiejkolwiek wędlinki podsunęłam szynkę z Bobem Budowniczym (Indykpol)  i odgryzaliśmy Bobowi ucho, potem drugie, potem oko, aż w końcu Bob stał się niewidzialny i wędlina została zjedzona.

            Jeżeli określisz zwykły sok warzywny „koktajlem z deszczowego lasu” i przy okazji opowiesz dziecku o takim lesie (jakie niezwykłe zwierzęta tam mieszkają), to jest duża szansa, że szkrab wypije sok. Zamiast zwykłych orzechów włoskich, spróbuj zaserwować „orzechy mądrości”, a zamiast brokułów podaj na talerzu „drzewa dinozaurów”. Nie każda nazwa chwyci, ale warto szukać.

            Talerz nie musi być wypełniony po brzegi. Taka olbrzymia porcja jedzenia może się wydać zbyt dużym wyzwaniem i już na początku odstraszyć malucha.

            Obiad nie może trwać godzinę. Powiedz dziecku, że ma pół godziny na zjedzenie swojej porcji i że następny posiłek będzie dopiero za 3 godziny. Kiedy czas minie zabierz talerz, niezależnie ile jedzenia z niego ubyło. Nie komentuj, jak mało zjadł. Pamiętaj, żeby w czasie przed następnym posiłkiem nie dawać dziecku nic do podjadania (żadnego jabłuszka, czy chlebka). Jeżeli do kolejnego posiłku usiądzie wygłodniałe, powinno szybko wszystko zjeść.

            Metoda ta może wydawać się nieco drastyczna, ale dziecku nic się nie stanie jeżeli się trochę przegłodzi, a poprawi to mu apetyt.

            Wszyscy lubimy jeść w towarzystwie. Nie stawiaj przed dzieckiem talerza i nie zasiadaj przed telewizorem. Jedzcie razem. Kiedy maluch zobaczy z jakim apetytem Ty jesz, może też zechce spróbować. A może „podwędzi” Ci z talerza jakąś pychotę, kiedy się na chwilę odwrócisz.

            Posiłek przygotowany własnymi rączkami smakuje lepiej. Można przy tym trochę ubrudzić siebie i kuchnię, ale za to jak jedzenie będzie smakować.

Zapraszaj dzieci do wspólnego gotowania, to wyrobi w nich nawyk przyrządzania zdrowych posiłków, który przyda się też w ich dorosłym życiu.

dr Anna Kulikowska, Doradca Żywieniowy – specjalista z zakresu dietetyki i żywienia oraz jakości surowców i produktów spożywczych. Aktywnie promuje zdrowy styl odżywiania zarówno poprzez pracę akademicką, jak też liczne publikacje, w tym docierające do szerokiego grona odbiorców informacje w internecie. Umiejętnie łączy teorię z praktyką pokazując jak – w oparciu o ogólnodostępne produkty spożywcze – komponować dobrze zbilansowane posiłki odpowiednie dla osób w zależności od wieku, stanu zdrowia i trybu życia.

Jeśli masz pytania do naszego eksperta, pisz na adres: doradcazywieniowy@indykpol.pl