Zdrowie i uroda

 Fakty, mity i opinia dietetyka. Post przerywany w ostatnich latach stał się jednym z najgłośniejszych trendów w dietetyce. Coraz więcej osób próbuje jeść „w oknie żywieniowym”, licząc na lepsze samopoczucie i łatwiejszą kontrolę masy ciała. Z jednej strony mamy entuzjastyczne opinie i spektakularne metamorfozy, z drugiej – sporo wątpliwości i pytań. O co w tym właściwie chodzi i skąd bierze się jego popularność? W tym artykule przyjrzymy się jego skuteczności i sprawdzimy, czy są osoby, które nie powinny stosować takiego modelu żywienia.

Post przerywany – co to jest i na czym polega?

Post przerywany (z ang. intermittent fasting) to model żywienia, który nie skupia się na tym, co jesz, ale kiedy jesz. W praktyce oznacza to naprzemienne okresy jedzenia i postu, czyli czasu, w którym nie dostarczasz kalorii.

Najczęściej stosowanym schematem jest 16:8 – przez 16 godzin nie jesz (wlicza się w to noc), a wszystkie posiłki spożywasz w ciągu 8 godzin. Mimo, że istnieją inne, mniej popularne modele postu przerywanego, w tym tekście skupimy się właśnie na schemacie 16:8.

W czasie postu dozwolone są napoje bez kalorii, takie jak woda, herbata czy kawa bez dodatków takich jak cukier, mleko, śmietanka.

Czy post przerywany pomaga schudnąć?

Na początek warto jasno powiedzieć: to, czy chudniemy, zależy przede wszystkim od tego, czy jesteśmy w deficycie kalorycznym – czyli czy dostarczamy mniej energii, niż organizm zużywa. To podstawowy mechanizm redukcji masy ciała, niezależnie od wybranego modelu diety.

Czy więc post przerywany pomaga schudnąć? Krótka odpowiedź brzmi – tak, może pomagać. Ale warto zrozumieć w jaki sposób.

Większość badań pokazuje, że osoby stosujące post przerywany faktycznie tracą na wadze. Kluczowe jest jednak to, z czego ten efekt wynika. W praktyce najczęściej chodzi o prosty mechanizm: krótsze okno żywieniowe sprawia, że wiele osób naturalnie spożywa mniej kalorii w ciągu dnia, nawet bez ich liczenia.

Co ciekawe, duże metaanalizy (czyli badania podsumowujące wyniki wielu innych badań) pokazują, że pod względem redukcji masy ciała post przerywany wypada bardzo podobnie do klasycznej diety z deficytem kalorycznym. Innymi słowy – jeśli dwie osoby jedzą tyle samo kalorii, ale jedna stosuje post przerywany, a druga nie, efekty odchudzania są zazwyczaj zbliżone.

Nie oznacza to jednak, że post przerywany „nie działa”. Dla wielu osób jest po prostu łatwiejszym sposobem na utrzymanie deficytu kalorycznego – bo zamiast kontrolować każdy posiłek, ograniczają czas jedzenia.

Warto też dodać, że efekty są bardzo indywidualne. Część osób rzeczywiście je mniej i chudnie, ale są też takie, które w krótszym oknie żywieniowym „nadrabiają” kalorie i nie widzą większych zmian.

Dlatego post przerywany nie jest magicznym rozwiązaniem na odchudzanie – ale może być skutecznym narzędziem, jeśli dobrze pasuje do stylu życia i pomaga utrzymać odpowiednią ilość kalorii.

Kto nie powinien stosować postu przerywanego?

Choć post przerywany jest bezpieczny dla wielu osób, nie każdy powinien go stosować. Przede wszystkim nie jest on zalecany dla:

• osób z zaburzeniami odżywiania
• kobiet w ciąży i karmiących
• dzieci
• osób chorujących na cukrzycę
• osób z chorobami przewodu pokarmowego lub problemami metabolicznymi.

Zawsze przed rozpoczęciem takiego modelu żywienia warto skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem, aby uniknąć problemów zdrowotnych i dopasować schemat do indywidualnych potrzeb.

Marta Szałwińska – dietetyk, psychodietetyk. Na co dzień pracuje z podopiecznymi w prowadzonej przez siebie poradni dietetycznej Smaczna Terapia. Specjalizuje się w leczeniu otyłości, chorób metabolicznych, chorób tarczycy oraz zaburzeń odżywiania. Jej nadrzędnym celem jest kreowanie zdrowych nawyków żywieniowych, opartych na świadomych wyborach, dzięki którym podopieczni mogą czerpać satysfakcję z życia w pełni zdrowia. Prywatnie jest szczęśliwą żoną, mamą dwójki rozbrykanych brzdąców oraz właścicielką dwóch kotów.

Jeśli masz pytania do naszego eksperta, pisz na adres: doradcazywieniowy // indykpol.pl